Dag 36 en 37

Dag 36, maandag 2 maart 2026. Vandaag is het maandag wasdag. De host van de BnB is erg behulpzaam met het doen van de was. We mogen gebruik maken van de wasmachine en droger in het bovenhuis, wat iets weg heeft van een Hollywood interieur. De man is voormalig piloot en mevrouw voormalig juridisch medewerker. Omdat de was draait kunnen we de directe omgeving verkennen en we stuiten al snel op de Abel Tasman Walkway recht voor de BnB. Een steile afdaling met trappen en een donker bosgedeelte begint. Na korte tijd realiseren we onszelf dat we ook weer terug naar boven moeten, dus we maken het niet te lang. Vandaag immers een rustdag ingepland, maar ja een kleine strandwandeling moet toch kunnen. Vanaf het strand zien we de huizen op de helling van de berg in de verte. Met veel inzoomen kunnen we het logeeradres ontdekken (met gekleurd kader). We worden tijdens de wandeling alleen gestoord door overvliegende propellervliegtuigen die binnenlandse vluchten uitvoeren. We lopen terug door velden met zeekraal, die niet wordt gesneden hier (onvoorstelbaar). De geplande fish and chips gaat niet door, maandag gesloten, dus de stad maar in een daar eten scoren. Morgen een wandeldag in het Abel Tasman NP gepland.

Inmiddels is er in de wereld een brand ontstaan, we maken ons geen zorgen, Nieuw Zeeland ligt ver weg van het Midden Oosten. Maar we moeten ook nog een keer terug en Dubai is één van de getroffen vliegvelden en het lijkt nog niet over. We hebben contact gehad met het Ministerie van Buitenlandse zaken en zij houden ons van minuut tot minuut op de hoogte van de ontwikkelingen en we krijgen diverse adviezen. Tegen die tijd dat we terugvliegen nemen we contact op met de vliegmaatschappij en met de ANWB. We hopen dat de rust dan is weergekeerd.

Dag 37. Eén van de hoogtepunten van Nieuw Zeeland vinden wij het Abel Tasman National Park. Je moet dat gezien hebben als je een beetje avontuurlijk bent ingesteld en van wandelen houdt. Vandaag is het zover, we gaan op pad bij hoog water over verschillende bruggen door een inlet. We kijken hoe ver we komen, want door de regen in januari is op diverse plaatsen het pad beschadigd en gedeeltelijk wel hersteld, maar nog niet helemaal. Wat eerst nog breed was, wordt naarmate we vorderen smaller en steiler. We stoppen regelmatig voor foto's en we hebben er waarschijnlijk in totaal wel 100 gemaakt vandaag. Na ongeveer 5 km twijfelen we of we nog verder gaan, de meeste mensen die nog van hun AOW willen blijven genieten gaan terug, te gevaarlijk. De jongeren daarentegen gaan vrolijk huppelend langs de steile afgrond over een pad van 1 schoen breed. Zij willen naar de overnachtingshutten in het park wat vooraf besproken is. Wij gaan na 5,5 km terug. Inmiddels is het bijna eb en komen de goudgele stranden tevoorschijn. Ook ontdekken we een doorgang in de rotsen waar je door moet om op een prachtig afgelegen strandje met de mooiste rotsen te komen. We wandelen terug naar de auto en kijken voldaan terug op een prachtige wandeldag in het Abel Tasman National Park.