Dag 34 en 35

Dag 34, zaterdag 28 februari 2026. Vandaag beginnen we de dag met een mooi zonnig uitzicht op de Tasman Bay en in de verte het Abel Tasman National Park. aan de linkerkant zien we Rabbit Island opdoemen, ons wandeldoel voor vanmiddag. Maar voor we zover zijn gaan we eerst naar de lokale markt, waar mensen uit de omgeving hun waar, hoofdzakelijk groenten, aanbieden tegen zeer aantrekkelijke prijzen, wij scoren wat we nodig hebben voor een avondmaaltijd. Ook hier weer een paar Nederlanders die poffertjes, appeltaart, gewone filterkoffie en oliebollen aanbieden. Oliebollen met een temperatuur van plus 20 is niet echt aantrekkelijk, daarom kiezen we voor de heerlijke koffie, maar eerst heb ik de vrouw beledigd (en weer goed gemaakt) met een opmerking over inwoners van Zeeuws Vlaanderen, dat dat reservebelgen zijn. Haar vader kwam daar vandaan vertelde ze. In de middag dus naar Rabbit Island, een oorspronkelijke zandbank voor de kust waar inmiddels een groot natuurgebied is en waar aan bosbouw wordt gedaan. Het strand is er zo verlaten dat de vogels geen angst hebben voor mensen en blijven dan ook poseren voor de foto. We sluiten af met een heerlijk ijsje gemaakt met echt fruit, en dat voor de lieve somma van omgerekend ca. € 5. De dag kan niet meer stuk.

Dag 35. De morgen besteden we op een rommelmarkt, dat noemen ze hier "new for you". Het is een goede zaak dat mensen producten een 2e kans geven. Echter autostoeltjes voor de kinderen waar al meerdere kinderen in hebben gezeten, maar waar ook nog enige lichaamssappen op de zittingen zichtbaar zijn, gaat ons te ver. We vervolgen onze weg en komen aan bij een Italiaans weekend in Little Italy waar muziek, auto's en eten de boventoon voert. Het is zo druk bij de eettentjes dat het lijkt of ze alles gratis weggeven. Er moet nog gewandeld worden vinden we en gaan naar Glenduan. Wij gebruiken Google maps om wandeltochtjes te selecteren, de foto's van vorige bezoekers zijn dan een indicatie van de wandeling. Van deze wandeling vinden we geen foto's, maar we wagen de gok. Een "strand" vol met stenen doemt voor ons op. Het doel is een rotspunt die we in de verte zien. Moeilijk in te schatten hoe ver, maar dat zal wel meevallen dachten we. Lopen over stenen, groot, klein gruis, valt niet mee en is een aanslag op de gewrichten. We snappen waarom er geen foto's bestaan van de locatie. Het is verspilde moeite, niets bijzonders te zien na 1,5 km afzien. Nu nog terug over dezelfde stenen.