Dag 53

Dit is de laatste dag van onze vakantie, als je tenminste de terugreis als vakantie wilt beschouwen. 3,5 uur voor het eerste traject, dan 14,5 uur voor het 2e deel en het laatste deel was 8 uur. Dan heb je ook nog de overstaptijden en het naar huis rijden erbij en als je alles bij elkaar optelt ben je heel veel uren kwijt en doodmoe als je thuis komt, dus vakantie denken we niet. Maar we hadden al gemeld dat we klaar stonden voor vertrek naar Dubai. Na een lange vlucht zijn we veilig geland in Dubai. Nog wel een dingetje, want tijdens onze vlucht is het vliegveld nogmaals gesloten vanwege een raketaanval. Alle mensen op het vliegveld moesten in de treintunnels schuilen tot het gevaar was geweken. We zijn veilig aangekomen in Dubai, maar ook wij moesten in de treintunnel. Namelijk met de trein om van aankomsthal 1 naar vertrekhal 3 te gaan. We hadden nog net tijd om de tanden te poesten en een doekje over het gezicht te halen of we moesten al weer inchecken voor het laatste traject. Eenmaal in het vliegtuig komt er dan toch een soort rust over je heen, omdat het gevaar lijkt geweken. Maar niets is minder waar, het vliegtuig blijft vlak voor de startbaan staan en er wordt een alert afgegeven via de telefoons, er is een raketaanval onderweg, iedereen wordt verzocht direct naar de treintunnels te gaan en wij staan daar een halfuur te wachten in een vliegtuig, vol kerosine op een startbaan met een raketaanval in aantocht. Een apart gevoel, er werd dan ook licht geapplaudiseerd toen we vertrokken. Eenmaal in de lucht is het gevaar geweken en kunnen we op weg naar Düsseldorf, met veel turbulentie en een omweg over Saoudi Arabië en Egypte. We landen keurig op tijd.

Nu zou er in zo'n laatste verhaal een opsomming van allerlei feiten moeten komen, zoals hoeveel kilometer we hebben afgelegd, hoeveel strandwandelingen we hebben gemaakt, of hoe vaak we uit eten zijn geweest, enzovoort. Maar dat bewaren we voor de persoonlijke gesprekken.

Het was voor ons een prachtige vakantie, we hebben ervan genoten. Dat geldt ook voor het schrijven van de verhaaltjes en het maken van de foto's, waarmee we hebben geprobeerd de lezers een beetje te laten meegenieten (en misschien wel een beetje jaloers te maken) van onze reis.